அத்தியாயம் 6 - அமைதியே ஆதாரம்

கவனம் ஒன்றுதான் நேர்முகத் தேர்வில் முதலில் பார்க்கப்படும் முக்கியக் குணம் என்று பார்த்தோம். அது புரிகிறது! ஆனால், எனது கவனத்தை எப்படி வளர்த்துக்கொள்வது? என்று நீங்கள் கேட்டால், அதற்கான பதில் அந்த வார்த்தைக்குள்ளேயே அடங்கி இருக்கிறது என்பதுதான் மிகப்பெரிய சூட்சுமம்.

LISTEN என்ற சொல்லில் இருந்து என்னன்ன ஆங்கில வார்த்தைகள் உருவாக்கலாம் என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். உடனே LIST, TEN, SIT, NET என்று பல வார்த்தைகள் தோன்றும். ஆனால், LISTEN என்ற வார்த்தையில் இருந்து உருவாக்க முடிந்த ஒரே சிறந்த வார்த்தை SILENT என்பதுதான்.

ஒரு மனிதன் முழுக் கவனத்துடன் இருக்க, அவன் செய்ய வேண்டியது - அமைதியாக இருப்பதுதான்!

அது எப்படி? அமைதியாக இருந்தால், கவனம் அதிகரித்துவிடுமா? அப்படியெனில், நான் பேருந்துப் பயணத்திலும், தனியாக நடந்து போகும்போதும், இரவில் தூங்கும்போதும் அமைதியாகத்தானே இருக்கிறேன். அது போதாதா? என்று அடுத்து தோன்றும்.

மேலே சொன்ன தருணங்கள், நம் மீது திணிக்கப்பட்ட அமைதி! ஆனால், பேசுவதற்கு வழி இருக்கும் இடத்தில், அமைதியாக இருக்கும் போதுதான் கவனம் வலுப்பெறும்.

முதலில், தினமும் நாம் செய்யும் வகையில் ஒரு பயிற்சி சொல்ல விரும்புகிறேன்

அது… தினமும் காலையில் எழுந்தவுடன், ஐந்து நிமிடம் அமைதியாக அமர்ந்திருக்க முயற்சிக்கலாம். அதாவது, காலையில் எழுந்து, அடிப்படைக் கடமைகளை முடித்த பிறகு, வீடோ, அறையோ... அதன் ஒரு பகுதியில் சென்று அமைதியாக அமர வேண்டும். பிறகு, மெதுவாக அந்த அறையில் உள்ள பொருள்கள் ஒவ்வொன்றையும் கவனிக்கத் துவங்கலாம். அப்போது ஓர் ஆச்சரியம் நிகழும்.

நாம் அன்றுவரை கவனிக்காத பல விஷயங்கள், நாம் அமர்ந்திருக்கும் அறையில் இருக்கும். அதே இடத்தைத்தான் நாம் பல நாள்களாகப் பயன்படுத்தி வருகிறோம். ஆனால், நாம் இதுவரை பார்த்திருக்கிறோம். ஆனால், இன்றுதான் கவனிக்கிறோம். அதுவும் விழிப்புணர்வுடன் கவனிக்கிறோம் என்ற உணர்வு தோன்றும். இதுதான் அமைதியின் வெற்றி!

பேசாமல் இருப்பதைத்தான் அமைதி என்று நாம் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். அது இல்லை! பேசாமல் இருக்கும்போது என்ன செய்கிறோம் என்பதுதான்!

பொதுவாக, எல்லோருக்கும் இரு சக்கர வாகனம் ஓட்டத் தெரியும். நாம் ஓட்டப் பழகும்போது, கைகள் எங்குள்ளது? காலில் எப்படி கியர் போடுவது என்று பல்வேறு பகுதிகளில் முழுக் கவனமும் இருக்கும். போகப்போக, வாகனம் ஓட்டப் பழகிய பின், தன்னிச்சையாக கைகளும் காலும் இயங்கும். நம் சிந்தனை வேறு எங்கோ இருக்கும். அப்படி ஓட்டிச் செல்லும்போது நாம் பேசுவதில்லை. ஆனால், சிந்தனை வேறு எங்கோ இருந்தால், சாலையில் முழுக் கவனமும் இருக்காது. அதனால், நாம் எப்படி அந்தச் சாலையைக் கடந்தோம் என்று வந்த பிறகு யோசிக்கத் தோன்றும்.

அதேபோல், போதுமான கவனமின்மையால்தான் விபத்துகளும் ஏற்படுகின்றன. வாகனம் ஓட்டும்போது, அந்த விநாடியில் சாலையில் எப்படிச் சென்றுகொண்டிருக்கிறோம்? அருகில் எந்த வண்டி வருகிறது? சாலையில் மேடுபள்ளங்களின் நிலை என்ன என்று கவனத்தோடு சென்றால், அதுவே ஒரு பயிற்சியாகிவிடும்.

ஆம். அதுதான் இரண்டாம் கட்டம்.

அதிகாலையில், அமைதியாக அமர்ந்து கவனம் செலுத்தத் துவங்கிய பிறகு, நாம் தன்னிச்சையாகச் செய்யும் அனைத்துச் செயல்களையும், கவனத்துடன் செய்ய வேண்டும். அப்படிச் செய்யும்போது, விழிப்புணர்வு அதிகமாகிவிடுகிறது. இதைத்தான், ‘அந்தக் கணத்தில் வாழ்வது’ என்று ஜென் தத்துவம் சொல்கிறது.

அந்தக் கணத்தில் வாழ்பவர்கள், கவனமில்லாமையால் ஒருபோதும் தவிக்க வேண்டியதில்லை. வீட்டைப் பூட்டும்போதும், கியாஸ் சிலிண்டர் வால்வை மூடும்போதும், வேறு ஒரு சிந்தனையில் இருந்துவிட்டு, வெளியில் கொஞ்ச தூரம் சென்ற பிறகு, ஆஹா... பூட்டினேனான்னு தெரியலையே? சிலிண்டரை மூடினேனான்னு தெரியலையே? என்று கவலைப்படுவது அல்லது சந்தேகத்துக்கு வந்து பார்த்துச் செல்வது என்பது இங்கு சாதாரணமாக நடக்கும் செயல். இதற்கு ஒரே தீர்வு, அமைதிதான்!

அப்படி இருக்கும்போதுதான், ஒரு கடிதத்தில் என்ன எழுதியிருக்கிறது என்று சரியாகப் படிக்கவோ, புரிந்துகொள்ளவோ முடியும்.

நாம் பேசுவதை கவனமாக தேர்ந்தெடுத்துப் பேசமுடியும். நம்மில் பலருக்கு, தன்னையறியாமல் ஒரு சில வார்த்தைகளை திரும்பத் திரும்ப பேசும் பழக்கம் இருக்கும். எனக்குத் தெரிந்து, பல பெரிய நிறுவன அதிபர்களே, ஒரு சில வார்த்தைகளைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்துவார்கள்.

அந்த வகையில், எனக்குத் தெரிந்த ஒரு நிறுவன அதிகாரி, தொடர்ந்து  ‘புரியுதா?’ என்று ஒவ்வொரு வாக்கியத்துக்கும் இடையே கேட்டுக் கொண்டிருப்பார். அவருக்குப் பயிற்சி அளிக்கும்போது, அதைக் கவனிக்கவைத்து, விழிப்புணர்வுடன் குறைத்துக்கொண்டார். பிறகுதான் தெரிந்தது, அவருக்குக் கீழ் பணிபுரிந்த அதிகாரிகள் அவருக்கு ‘புரியுதா மேனேஜர்’ என்று பட்டப்பெயர் வைத்திருக்கிறார்கள் என்பது.

இப்படி, நாம் அடிக்கடி தேவையில்லாமல் பயன்படுத்தும் வார்த்தைகளை, அமைதியாகக் கவனித்தால்தான், அதைக் கண்டுபிடித்து, அந்தத் தவறைக் களையமுடியும்.

ஏனெனில், Communication எனப்படும் தகவல் தொடர்புதான் ஒரு வேலையின் முதல் தகுதிக்கூறாகப் பார்க்கப்படும். அதன் அடிப்படைதான் இந்தக் கவனம்

வேலை தேடுபவருக்கு, நேர்முகத் தேர்வில் என்னென்ன கேட்பார்கள் என்று தெரியும். அதற்குப் பதிலும் தெரியும். ஆனால், அதனை வெளிப்படுத்தத் தெரியாமல் தடுமாறுவார்கள். அப்படிப்பட்ட தகவல் தொடர்பில், பேச்சு, எழுத்து, கேட்டல், வெளிப்படுத்தல் என்று நான்கு நிலைகள் உள்ளன.

அந்த நான்கு நிலைகளை VERBAL, WRITTEN, LISTENING, PRESENTATION என்று ஆங்கிலப்படுத்தலாம். ஆனால், இந்த நான்கின் நோக்கமே, அடுத்தவருக்கு நாம் சொல்ல, எழுத வந்ததைப் புரிய வைப்பதுதான். அதை எப்படி எளிதாகப் புரியவைக்கிறோம் என்பதுதான் முக்கியம். அப்படிப் புரியவைக்க வேண்டுமென்றால், ஒரு விஷயத்தை நாம் நன்றாகப் புரிந்துகொண்டிருக்க வேண்டும். அதற்கு, ‘கவனம்’தான் ஒரே மருந்து! அப்போதுதான், அன்றே வேலை கிடைத்து, நண்பர்களுக்கு வைக்கமுடியும் விருந்து!

பேச்சில் எப்படி கவனத்தை வளர்த்துக்கொள்வது?

நாம் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும், நமக்குள்ளேயே ஒரு சென்ஸார் போர்ட் வைத்துக்கொண்டு பேசலாம். நம்மைப் பற்றிய அறிமுகத்தை முழுமையாக மனப்பாடம் செய்துகூட வைத்துக்கொள்ளலாம். நாலு முறை கேட்ட திரைப்பாடல் நினைவில் இருக்கும்போது, நம்மைப் பற்றி கோர்வையாகச் சொல்ல மனப்பாடம் செய்வதற்கு எந்தச் சட்டத்திலும் தண்டனை இல்லை! கவலையே வேண்டாம்.

நாம் பேசும் பேச்சில், அதிகமாகப் பயன்படுத்தும் வார்த்தைகள், எதிர்மறை வார்த்தைகள், தேவையில்லாத வார்த்தைகள், இடைச்செருகல் வார்த்தைகளை தணிக்கை செய்து வெளியேற்றத் தொடங்கினால், நாம்தான் பேச்சில் வல்லவர் என்று சொல்லப்படுவோம். இதற்குப் பயிற்சியாக, பெரிய தலைவர்கள் பேச்சை, ஒலியாகக் கேட்கலாம். ஒளிப்படமாகப் பார்த்தால், அந்த ஒலியின் மீது செல்லும் கவனம் குறைய வாய்ப்பு இருக்கிறது.

அடுத்து, எழுத்து…

இதற்கு அதிகம் நாம் படிக்க வேண்டியது அவசியம். நிறைய வாசிக்கலாம். மற்றவர்கள் எழுதியதை ஆழமாகக் கவனிக்கலாம். ஒவ்வொரு வார்த்தையும் எப்படி கோர்க்கப்பட்டிருக்கிறது என்று சிந்திக்கலாம். நண்பர்களுக்கு மின்னஞ்சல் அனுப்பிப் பழகலாம். அதில் உள்ள தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டச் சொல்லலாம்.

பிறகு, கவனித்தல்…

இதில் கேட்டல், நுகர்தல், சுவைத்தல் எல்லாமே வரும். ஒரு உயர்தர உணவகத்தில், தலைமை சமையல் ஆய்வாளராக பணியில் சேர வேண்டும் என்றால், நல்ல சுவை குறித்த கவனம் வேண்டும். மற்றவர் பேசுவதை மிகக் கவனமாகக் கேட்டால், தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும். அடுத்தவர் கடிதத்தையோ, எழுத்தையோ சரியாகப் புரிந்துகொண்டால், அதற்கேற்றார்போல் செயல்பட முடியும்.

அடுத்து, வெளிப்படுத்துதல்…

இதுதான் கவனத்தை கவரக்கூடியது. செய்தித்தாள், திரைப்படங்கள், விளம்பரங்கள் ஆகியவை ஏன் ஒரே மாதிரி இருப்பதில்லை? ஒவ்வொரு முறையும் ஒவ்வொரு விதமாக, வித்தியாசமாக தன்னை வெளிப்படுத்தினால்தான் கவனத்தைக் கவரமுடியும் என்பதுதான் காரணம். மேலும், வெளிப்படுத்தும் விதத்தில்தான், நமது கற்பனா சக்தி வெளிப்படுகிறது

எடுத்துக்காட்டாக, ஒருவரைச் சந்திக்கும்போது, ‘என்ன சார்? எப்படி இருக்கீங்க?’ என்று கேட்கலாம். ‘வணக்கம் சார்! நலமா?’ என்று கேட்கலாம். இதில், முதல் வாக்கியத்தைவிட, இரண்டாவதில் ஒரு தரம் வெளிப்படுகிறதல்லவா? அதுதான், மொழியை சரியாகப் புரிந்து கொண்டு தகவல் தொடர்பு மூலம், கவனத்தைக் கவரும் வகையில் அதை வெளிப்படுத்துவது! அதற்கு முதலில், நாம் கவனமாக இருக்க வேண்டும்

முத்தாய்ப்பாக ஒன்று…

பொதுவாக, எல்லாவற்றையும் கவனிப்பவர்தான், எல்லோராலும் கவனிக்கப்படுவார்! அதற்காக, எல்லாவற்றையும் கவனிப்பதையே வேலையாகவே வைத்திருக்க வேண்டியதில்லை. ஆனால், எப்போதும் கவனமாக இருந்தால், அது ஒரு வேலையாகத் தெரியாது. தன்னிச்சையாக அமைந்துவிடும் என்பதுதான் உண்மை!

நேர்முகத் தேர்வில் முதலில் கவனிக்கப்படும், ‘கவனம் பற்றி வேண்டிய மட்டும் பார்த்தாகிவிட்டது. அதற்குப் பிறகு நமது எந்தத் திறனை நிறுவனம் அளவிடும்.? எந்தத் திறன் இருந்தால் நல்லதென்று எதிர்பார்க்கும்?

கற்பனையைத் தட்டிவிட்டுக் காத்திருங்கள். அடுத்த பாகம் சொல்லும், அதற்கான பதிலை!

அத்தியாயம் 5 - கவனம் என்னும் மூலதனம்

ஒரு நேர்முகத் தேர்வை நடத்துபவரைக் கவர, அவரது மனதில் நுழையும் முதல் சாவி, நமது கவனம்தான் என்பதைப் பார்த்தோம். ஆனால், உண்மையில் நமது கவனம் எவ்வளவு சதவீதம் தெளிவாக இருக்கிறது என்று அளந்திருக்கிறோமா?

அப்படி அளப்பதற்குத்தான், நான் சில கேள்விகளைக் கேட்டிருந்தேன். அந்தக் கேள்விகளுக்கு நீங்கள் அளித்துக்கொண்ட நேர்மையான பதில்கள்தான் உங்கள் கவனத்தை மதிப்பிட்டிருக்கும்.

மீண்டும் கேள்விகளுக்கு வருவோம்.

1. பைக் சாவி, வீட்டுச் சாவி, மணிபர்ஸ் இவற்றில் ஏதாவது ஒன்றை கடந்த மூன்று நாள்களுக்குள் எங்கு வைத்தோம் என்று தெரியாமல் மூன்று நிமிடத்துக்கு மேல் தேடி இருக்கிறீர்களா?

2. உங்கள் வாக்காளர் அடையாள அட்டையின் எண் என்ன?

3. உங்கள் வீட்டின் வரவேற்பறையில் கடந்த ஒரு மாதத்துக்குள் நிகழ்ந்த மாற்றங்கள் என்னென்ன என்று தெரியுமா?

4. ரமேஷின் அப்பாவுக்கு மூன்று மகன்கள். அவர் ஒரு ரஜினி ரசிகர். முதல் இரண்டு மகன்களுக்கு அண்ணாமலை, அருணாசலம் என்று பெயர் வைக்கிறார். மூன்றாவது மகனுக்கு என்ன பெயர் வைத்திருப்பார்?

5. FINISHED FILES ARE THE RESULT OF YEARS OF SCIENTIFIC STUDY COMBINED WITH THE EXPERIENCE OF YEARS ON FATAL FAMILY. இந்த வாக்கியத்தில் எத்தனை ‘F’கள் உள்ளன?

முதல் கேள்விக்கான பதிலில், கடந்த மூன்று நாள்களுக்குள் நீங்கள் ஒரு பொருளை மூன்று நிமிடத்துக்கு மேல் தேடியிருந்தால், உங்கள் கவனம் 20 சதவீதம்தான் சரியாக உள்ளது என்று உணரவும்.

ஏனெனில், அன்றாடம் பயன்படுத்தும் பொருள்களை, அதற்குரிய இடம் ஒன்றை உருவாக்கி அதில் வைத்துப் பழகுபவர்கள், அதைத் தேடுவதற்கென்று தனியாக நேரம் செலவழிப்பதில்லை. ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும், ஒவ்வொரு பொருளையும் தேடுபவர்கள் நேரம் செலவழிப்பதுடன், மன உளைச்சலுக்கும் பதற்றத்துக்கும் ஆளாகிறார்கள். இதிலிருந்து வெளிவந்தால்தான், கவனம் இன்னும் சிறக்கும்.

இதற்குத் தீர்வு இரண்டு கட்டங்களாகச் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும்.

முதலில், ஒரு பொதுவான பெட்டி அல்லது ட்ரே ஒன்றில், நாம் அன்றாடம் பயன்படுத்தும் பொருள்களைப் போட்டுப் பழகலாம். வெளியிலிருந்து வீட்டுக்குள் வந்தவுடன், நம் பாக்கெட்டில் இருக்கும் அனைத்துப் பொருள்களையும் அந்த ட்ரேயில் போட்டுவிடுவது உத்தமம். அது முறையான ஒழுங்காக இல்லாவிட்டாலும், உங்கள் அனைத்துப் பொருள்களும் இந்த ட்ரேயில் கிடைத்துவிடும் என்ற எண்ணமாவது வரும். அதன்மூலம், வெவ்வேறு இடங்களில் ஒரு சாவியைத் தேடும் நேரம் மிச்சப்படும்.

அடுத்த கட்டமாக.. ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் ஒவ்வொரு இடம் என்று தேர்ந்தெடுத்து அதில் வைத்துப் பழகுவது.

பர்ஸ், அடையாள அட்டை, பேனா ஆகியவற்றை ஒரு சிறிய ட்ரேயில் வைக்கலாம்,

அன்று சேகரிக்கப்பட்ட காகிதங்களை ஒரு பேப்பர் க்ளிப் மூலம் ஒன்று சேர்த்து வைக்கலாம்.

சாவியை, வெளியில் உடனடியாகத் தெரியும் வகையில் ஹாலில் உள்ள ஆணியிலோ, சாவி ஸ்டாண்டிலோ வைக்கலாம். அதனை தினசரி வைத்துப் பழகுவதுதான் முக்கியம். ஒரு நாள் சாவியைக் காணவில்லை என்று அரை மணி நேரம் தேடினால், அதற்கான மாற்றுச் சாவியையும் ஒரு மணி நேரம் தேடும் நண்பர்களை நான் பார்த்திருக்கிறேன். இதைச் சரி செய்ய, மாற்றுச்சாவி(களை)யை பணம் வைக்கும் பகுதியில், பீரோவுக்கு உள் அறையில் வைத்துவிடலாம்.

ஆனால், மாற்றுச்சாவியை நம்பிக்கொண்டிருப்பதைவிட, ஒருமுறை சாவியை நீண்ட நேரம் தேடவேண்டி இருந்தால், அன்று நடந்தேபோவது என்ற தண்டனையை நமக்கு நாமே வழங்கிக்கொள்ள வேண்டும். அப்போதுதான், கொஞ்சம் அக்கறையுடன் சாவியைக் கையாளுவோம்.

சாவி என்பது ஒரு உதாரணம்தான்! இதுபோல் பல பொருள்களை இடம் தவறி வைத்துவிட்டு, நம் கவனமின்மையால், அந்தப் பொருளையோ, நேரத்தையோ இழந்திருக்கிறோம். உண்மையில் வீட்டிலோ, அலுவலகத்திலோ, ஒரு பொருளை பத்து விநாடிகளுக்குள் எடுத்துவிட்டால், அதுதான் உண்மையில் நாம் சிறந்த கவனத்துடன் இருக்கிறோம் என்பதற்கான அத்தாட்சி! அப்படி எடுத்த இடத்தில் பொருள்களை வைப்பதை 24 வயதுக்குள் கற்றுக்கொண்டுவிட்டால், பின்னர் அது நம்மை விட்டுப் போகாது. ஆனால், அதற்குப் பிறகு கற்றுக்கொள்ளவே நமக்கு எண்ணம் போகாது.

அடுத்த கேள்வி, உங்கள் வாக்காளர் அடையாள அட்டையின் எண் என்ன?

அட்டையைப் பார்த்தால் தெரிந்துவிட்டுப்போகிறது? என்றுதான் நாம் நினைப்போம். ஆனால், அதை நினைவில் வைத்திருந்தால், மூளையில் 20 GB இடம் குறைந்துவிடும் என்று யாராவது சொல்லியிருக்கிறார்களா? உண்மையிலேயே மனித மூளைதான், உலகத்திலேயே மிகப்பெரிய கொள்ளளவு கொண்ட ஹார்ட் டிஸ்க். ஆகவே, இதனை நாம் நினைவில் வைத்துக்கொள்ளலாம்.

தவிர, இது  நம் மூளையின் கவனப்பகுதிக்குக் கொடுக்கும் இன்னொரு விதமான பயிற்சி. இதற்கும் நேர்முகத் தேர்வுக்கும் நேரடித் தொடர்பு இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால், எனக்குத் தெரிந்த ஒரு இளைஞனுக்கு நேர்முகத் தேர்வு நடந்துகொண்டிருந்தபோது, அவனை சோதித்துக்கொண்டிருந்தவருக்கு ஒரு அழைப்பு வந்திருக்கிறது. அழைத்தவர்கள், அவரிடம் ஆறு இலக்க கோப்பு எண்ணாக 563487 என்று கூறியிருக்கிறார்கள். இவரும் திரும்பச் சொல்லியிருக்கிறார். ஆனால், ஒரு நிமிட உரையாடலுக்குப் பிறகு, தனது உதவியாளரை அழைத்து 536487 என்று ஒரு எண்ணை மாற்றி தவறாகச் சொல்லியிருக்கிறார். அப்போது, அந்த இளைஞன், இடையூறுக்கு மன்னிக்கவும் என்று சொல்லிவிட்டு, தங்களுக்கு சொல்லப்பட்ட எண் 563487 என்று சரியாகச் சொல்ல, அவர், மீண்டும் அழைத்தவர்களிடம் கேட்டு உறுதிப்படுத்திக்கொண்டு, இவனைப் பாராட்டி வேலைக்குச் சேர்த்துக்கொண்டுவிட்டார்.

இப்போது அவன் அங்கு வேலைக்குச் சேர்ந்து இரண்டு ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. இதில், அவன் ஏன் தனக்குத் தேவையில்லாததை கவனிக்கிறான் என்று தோன்றும். ஆனால், அவன் கவனிக்க வேறு எதுவும் அங்கு நிகழாத பட்சத்தில், இதனை கவனித்ததால், வேலை உறுதியானது. மேலும், அந்த இடத்தில் அவனது அக்கறையும் ஈடுபாடும் சேர்ந்து வெளிப்பட்டுவிடுகிறது. அதனால்தான், உளவியல்ரீதியாக, எண்களை நினைவில் வைப்பது நல்லது என்று சொல்லப்படுகிறது. இது கவனத்துக்கான அடுத்த படிநிலையாகிறது. இதற்காக, அடுத்தவர்கள் எண்களை நினைவில் வைத்துக்கொள்ள, வேறு ஒருவர் பேசுவதை வேண்டுமென்றே கவனிப்பதை ஒட்டுக்கேட்பது என்றும் சொல்வார்கள்.

அடுத்த கேள்வி, உங்கள் வீட்டின் வரவேற்பறையில் ஒரு மாதத்துக்குள் நிகழ்ந்த மாற்றங்கள் என்னென்ன?

இது நிலையற்ற சில தகவல்களை UPDATE செய்கிறோமா என்பதை அறிய உதவும். நம் வீட்டு வரவேற்பறை அப்படியே இருப்பதாகத்தான் நாம் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால், உண்மை அதுவல்ல. வீட்டில் இருப்பவர்கள் அதில் சிறு சிறு மாற்றங்களை நிகழ்த்தியிருக்கக்கூடும். ஆனால் அவற்றை நாம் கவனிப்பதே இல்லை. தினமும் நம் வீட்டின் வரவேற்பறையைப் பார்க்காமல் நம்மால் கடக்க முடியாது. அப்படியானால், பார்ப்பது என்பது வேறு, கவனிப்பது என்பது வேறு என்பதை உணரலாம். மாற்றங்களை அறிதல் என்பது ஒவ்வொரு முறையும் கவனித்தால்தான் வசப்படும். அதற்கு சில அன்றாடப் பயிற்சிகள் உள்ளன. உங்கள் வீட்டின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் தினசரி இரண்டு நிமிடங்கள் அமைதியாக அமர்ந்தோ, நின்றோ கவனித்துப் பாருங்கள். அப்போது தொலைபேசுவதோ, அரட்டையோ வேண்டாம். தொடர்ச்சியாக மாற்றங்களைக் கவனித்தால்தான் முன்னேற முடியும் என்பதற்கான உளவியல் கேள்வி இது. வாய்ப்பு இருந்தால் WHO MOVED MY CHEESE என்ற ஆங்கில நூலைப் படித்துப் பாருங்கள். இந்தக் கவனத்தின் முக்கியத்துவம் விளங்கும்.

அடுத்த கவனம்… வார்த்தைகளைக் கவனிப்பது.

அதன்படி, ரமேஷின் அப்பாவுக்கு மூன்று மகன்கள். அவர் ஒரு ரஜினி ரசிகர். முதல் இரண்டு மகன்களுக்கு அண்ணாமலை, அருணாச்சலம் என்று பெயர் வைக்கிறார். மூன்றாவது மகனுக்கு என்ன பெயர் வைத்திருப்பார்? என்று கேட்டிருந்தேன். அதிகபட்சமாக முத்து, வீரா, படையப்பா என்று பல்வேறு ரஜினி படப் பெயர்கள் விடையாக மனத்தில் வந்து விழும். ஆனால், கேள்வியை ஒரு முறைக்கு இரண்டு முறை கவனித்துப் படித்தவர்கள் சொல்லிவிடுவார்கள். மூன்றாவது மகனின் பெயர் ரமேஷ் என்று! இதில்தான் நாம் கவனம் சிதறுகிறோம். உளவியல்ரீதியாக சராசரி மனிதர்கள் எந்த உரையாடலிலும் முதல் வார்த்தையை பெரிதாகக் கவனிப்பதில்லை என்று சொல்கிறார்கள். ஆனால், கவனமானவர்கள் ஒவ்வொரு எழுத்தையும் கவனிப்பார்கள். ஆகவே ஒவ்வொரு எழுத்தையும் கவனிப்பதுதான் நன்மை பயக்கும் என்பதை அறியவும். ஏனெனில் நிறுவனங்களுக்கு சராசரிகள் தேவையில்லை. எல்லாவற்றையும் கவனிக்கும் சாதனையாளர்கள்தான் தேவை!

அடுத்த கேள்வியில் உள்ள F-களின் எண்ணிக்கை, இதில் பெரும்பாலானோர், OF என்ற வார்த்தையில் உள்ள F-ஐ கவனிக்கத் தவறிவிடுகிறார்கள். காரணம், ‘எனக்குத் தெரியுமே’ மனநிலை! அது நிகழாமல் பார்த்துக்கொள்வதுதான் மிகவும் நல்லது. அதற்கு எப்போது கவனிக்கத் துவங்கினாலும், எனக்குத் தெரியுமே மனநிலையுடன் கவனித்தல் கூடாது. ஒருமுறை என் வங்கிக் கணக்கில் 25 லட்ச ரூபாய் வரவு வைக்கப்பட்டிருந்தது. நான் அதிர்ச்சியாகிவிட்டேன். ஏனெனில், நான் போட்டிருந்த காசோலையின் மதிப்பு 25000 ரூபாய் மட்டுமே! பிறகு வங்கியில் சென்று கேட்ட பிறகுதான் தெரிந்தது, 25000.00 என்று எழுதப்பட்டிருந்ததை, 25 லட்சம் என்று அந்த வங்கி அதிகாரி புரிந்துகொண்டு, அரசு நிர்வாகக் கணக்கிலிருந்து எனக்கு அந்தத் தொகையை மாற்றியிருக்கிறார். பின்னர் அவரை சஸ்பெண்ட் வேறு செய்தார்கள்.  இதில் அவர் செய்த தவறு “எனக்குதான் தெரியுமே” மனநிலைதான். அதிலிருந்து வெளிவருவது மிகவும் முக்கியம்.

ஆக, கவனத்தின் முக்கியத்துவத்தைத் தெரிந்துகொண்டோம். ஆங்கிலத்தில் கவனம் என்றால் LISTEN என்று சொல்லலாம். அதிலிருந்தே, அதை அதிகப்படுத்தும் சூட்சும வார்த்தையை வடிவமைக்க முடியும். அது என்னவென்று முயன்று பாருங்களேன். அடுத்த அத்தியாயத்தில் சந்திக்கலாம்.

அத்தியாயம் 4 - கவனமே பிரதானம்!

கல்லூரியில் முழுமையாகப்(!) படித்தாயிற்று. அங்கு பல தொழில்நுட்ப, அறிவியல், கலை விவரங்களைக் கற்றுக் கொண்டாயிற்று! வேலை தேடத் தகுதி வந்ததாக நினைத்தாயிற்று! ரெஸ்யூமேவுக்கும், சி.வி.க்கும் வித்தியாசம் என்ன என்று புரிந்துகொண்டாயிற்று!

தரமான ரெஸ்யூமேவை உருவாக்கி, அதனைத் தேவையான அளவு பிரதிகள் எடுத்து வைத்துக் கொண்டாயிற்று! நிறுவனம் விரும்பும் வகையில், சரியான மின்னஞ்சல் முகவரியை உருவாக்கியாயிற்று! நேர்முகத் தேர்வுக்கு முன்னதாக, ரெஸ்யூமேவின் மென்பிரதியை மின்னஞ்சல் செய்தாயிற்று!

இன்னமும் என்னதான் சார் எதிர்பார்க்கிறாங்க இந்த நிறுவனங்கள்? நிறுவனம் நம்மிடம் எதிர்பார்க்கும் முக்கியத் தகுதிகளில் முதன்மையானது – கவனம்!!

என்ன செய்வது? அதுதான் இங்கு மிகக் குறைவாக இருக்கும் ஒரே குணம்!

முழுமையாக ரெஸ்யூமேவை அடித்து முடித்து…

மேற்கண்ட விவரங்கள் அனைத்தும் உண்மை! உண்மையைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை. இதில் ஏற்படும் ஐயங்களுக்கு நானே பொறுப்பு என்று ஒரு வாக்குமூலமும் எழுதி அதன் அடியில் உங்கள் பெயரை பிராக்கெட்டில் போட்டு, நாள், இடம் எல்லாம் சிறப்பாகப் போட்டிருப்பீர்கள்.

ஆனால், நேர்முகத் தேர்வு நடத்தும் அதிகாரியிடம் சென்று ரெஸ்யூமேவை கொடுத்த பிறகுதான்… நாக்கு கடிபடும்!

கையெழுத்து போட மறந்துவிட்டது. இடம், தேதி போட விட்டுப்போய்விட்டது.

நீங்கள் நாக்கு கடித்ததைப் பார்க்காவிட்டாலும், நீங்கள் கையொப்பம் இடவில்லை என்பதை சரியாகப் பார்த்துவிடுவார் மனிதர்!

அப்புறம் என்ன? அடுத்த ரெஸ்யூமே… அடுத்த நேர்முகத் தேர்வுதான்!!

ஏனெனில், ரெஸ்யூமேவில் உண்மை, உண்மை தவிர வேறொன்றுமில்லை பாணி டிக்ளரேஷன் எனப்படும் ஒப்புதல் வரிகள் இல்லாமலும், கையொப்பம் இடவேண்டிய தேவையும் இல்லாமல் இருந்தால், யாரும் நம்மைத் தவறாக எண்ணப்போவதில்லை.

ஆனால், நாமே உருவாக்கிய நம்முடைய சுயவிவரக் குறிப்பில், நாமே ஒரு கையொப்பம் இடும் தேவையையும் உருவாக்கி வைத்திருக்கிறோம். அதனை நாமே கவனமில்லாமல் விட்டுவிட்டால், எந்த நம்பிக்கையில் அவர்கள் வேலையை நமக்குக் கொடுப்பார்கள்?

இதற்கு முதல் காரணம் – கவனமின்மை!

இதில்தான் நம் கவனம் இனி இருக்க வேண்டும். பொதுவாக, இன்றைய கல்லூரி இளைஞர்கள் – குறிப்பாக, இந்தியக் கல்லூரி இளைஞர்களில் – 12 சதவீதம் பேர் மட்டும்தான் முழுமையான கவனத்துடன் இருக்கிறார்கள் என்று ஒரு புள்ளிவிவரம் சொல்கிறது.

அதன்படி பார்த்தால், மீதம் உள்ளவர்கள் அதிகமான கவனக் குறைவுடன் செயல்படுகிறார்கள். நமது ரெஸ்யூமேவின் ஒரு எழுத்துப்பிழைகூட பூதாகரமாகப் பார்க்கப்படுவதற்குக் காரணம், ஒரு நிறுவனத்தின் கவனத்தையும் கருத்தையும் கவர்ந்து, அவர்களிடம் வேலைக்குச் சேர நம்மைப் பற்றிய ஒரு நல்ல அபிப்பிராயத்தை உருவாக்க வேண்டியது ரெஸ்யூமே! அதையே இவ்வளவு கவனக்குறைவாகக் கையாள்கிறாரே, இவரை வைத்து நாம் எப்படி வேலை வாங்குவது? என்றுதான் நிறுவனத்தின் பிரதிநிதிக்கு முதலில் எண்ணம் வரும்!

அதனால்தான் –

       “அப்புறம் சொல்லி அனுப்புறோம்…”

       “HR-லே இருந்து கால் பண்ணுவாங்க…’’

           “We will mail you soon…’’

           “Inform you later…’’

           “All the best…’’

என்று சொல்லி அனுப்புவார்கள். அதையும் மீறி ஒரு சில அதிகாரிகள், என்ன காரணம் என்பதை நாசூக்காகவோ, நறுக்கென்றோ சொல்லிவிடுவார்க்ள்.

கையெழுத்துப் போடவே மறந்துட்டீங்களா?

நீங்களே கையெழுத்துப் போட ஒரு இடத்தை உருவாக்கிட்டு அதை ஏன் கவனக்குறைவா விட்டீங்க. ஸாரி, I am not impressed என்றும் விமரிசனங்கள் வரும்.

இதனை ஏன் இவ்வளவு நீளமாகச் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறேன் என்றால், ஒவ்வொரு நிறுவனமும் ஒரு திறமையாளரிடம் பார்க்கும் முக்கிய அம்சங்களில் முதன்மையான அம்சமான ‘கவனத்தில்’, அத்தனை கவனமாக இருக்க வேண்டும் என்று சொல்வ தற்காகத்தான்.

ஏனெனில், கவனம் என்பது பார்ப்பது கிடையாது. அதாவது, நாம் தினசரி பல செய்திகளை, தகவல்களை, நிகழ்வுகளை, அசைவுகளை, நிறங்களை, எழுத்துகளைப் பார்க்கிறோம். அதில் எதையெல்லாம் கவனிக்கிறோம் என்று எண்ணிப் பார்க்கலாம்.

ஒரு சாதாரணமான உதாரணம்…

எல்லோரும் சாலையில் போக்குவரத்து சமிக்ஞை எனப்படும் சிக்னலை பார்த்திருப்பீர்கள். எனது கேள்வி இதுதான். ஒரு செங்குத்தான சிக்னலில் உள்ள விளக்குகளில் சிவப்பு நிறம் மேலே இருக்குமா? அல்லது கீழே இருக்குமா?

இந்தக் கேள்வியைக் கேட்ட பிறகுதான் உங்கள் மனம் சிக்னலை பற்றி சிந்திக்கத் துவங்கும். பிறகு அதனை சமீபத்தில் மேலே பார்த்தோமா? கீழே பார்த்தோமா? என்று நினைவுப்பெட்டகத்தில் இருந்து எடுக்கும். உடனே, பதிலாக கீழேதான் பார்த்த நினைவு என்று சொல்லும்! அல்லது மேலேதான் இருக்கிறது என்று நினைவுபடுத்தும். ஆனால், நான் கொஞ்சம் அழுத்தமாக, நன்கு யோசித்துச் சொல்லுங்கள் என்கிறேன். கீழே இருக்குமா? அல்லது மேலே இருக்குமா என்று உங்கள் பதிலை சந்தேகத்துக்கு உள்ளாக்கினால், குழப்பம் வந்துவிடும். இது பொதுவாக 85 சதவீத இளைஞர்களுக்கு ஏற்படும் சந்தேகம். உண்மையில் சிக்னல் எங்கு இருக்கும் என்பதை இந்த முறை சாலையில் செல்லும்போது கவனித்துவிடுங்கள்! பதில் சொல்லி உங்கள் கற்கும் வாய்ப்பை நான் கெடுக்க விரும்பவில்லை.

இத்தனை நாள் நீங்கள் சிக்னலை பார்த்திருக்கிறீர்கள். இப்போதுதான், கவனித்தோமா என்று சிந்திக்கிறீர்கள். மீண்டும் கவனிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்கள். அதுதான் முக்கியம். பார்ப்பது என்பது வேறு! கவனிப்பது என்பது வேறு! இது கேட்பதற்கும், விளங்கிக் கொள்வதற்கும்கூடப் பொருந்தும்.

உடனடியாக, நாம் நல்ல கவனமானவர்தானே என்று மனத்துக்குள் கேள்வி வரும்! இந்த இடத்தில்தான் உளவியல்ரீதியாகச் சில கேள்விகளைக் கேட்கவேண்டி இருக்கிறது. இந்தக் கேள்விகளுக்கு நேர்மையாகப் பதில் சொல்லிப் பார்த்துக்கொண்டாலே போதும். நம் கவனம் எந்தவிதத்தில் இருக்கிறது என்பதை அளந்துவிடலாம். அப்படி அளந்து விட்டால், அதன் குறை நிறைகள்படி கவனத்தை அதிகப் படுத்திக்கொள்ளும் சூத்திரமும் தெரிந்துகொள்ளலாம்.

இதோ கேள்விகள் -

1. பைக் சாவி, வீட்டுச் சாவி, மணிபர்ஸ் இவற்றில் ஏதாவது ஒன்றை கடந்த மூன்று நாள்களுக்குள் எங்கு வைத்தோம் என்று தெரியாமல் மூன்று நிமிடத்துக்கு மேல் தேடி இருக்கிறீர்களா?

2. உங்கள் வாக்காளர் அடையாள அட்டையின் எண் என்ன?

3. உங்கள் வீட்டின் வரவேற்பறையில் கடந்த ஒரு மாதத்துக்குள் நிகழ்ந்த மாற்றங்கள் என்னென்ன என்று தெரியுமா?

4. ரமேஷின் அப்பாவுக்கு மூன்று மகன்கள். அவர் ஒரு ரஜினி ரசிகர். முதல் இரண்டு மகன்களுக்கு அண்ணாமலை, அருணாசலம் என்று பெயர் வைக்கிறார். மூன்றாவது மகனுக்கு என்ன பெயர் வைத்திருப்பார்?

5. FINISHED FILES ARE THE RESULT OF YEARS OF SCIENTIFIC STUDY COMBINED WITH THE EXPERIENCE OF YEARS ON FATAL FAMILY. இந்த வாக்கியத்தில் எத்தனை ‘F’கள் உள்ளன?

இந்த ஐந்து கேள்விகளுக்கும் பதில்களைச் சிந்தித்து வையுங்கள். அடுத்த வாரம் பதில்களை வைத்து கவனத்தை மதிப்பிட்டுவிடுவோம்.

நாடு முழுவதும் இன்ஜினியர்களுக்கான தேவை அதிகரிப்பு !!!

கட்டமைப்பு வசதிகளில், மத்திய அரசு கவனம் செலுத்தி வருகிறது. இதனால், நாடு முழுவதும் இன்ஜினியர்களுக்கான தேவை அதிகரிக்கும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டுள்ளது. சிவில், மெக்கானிக்கல், சிவில் உள்ளிட்ட படிப்புகளுக்கு, அதிக அளவில் கிராக்கி ஏற்படும் சூழ்நிலை உருவாகி உள்ளது.

மத்திய அரசு, நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு பல புதிய திட்டங்களை ஏற்படுத்தியுள்ளது. 'நிடி ஆயோக்' அமைப்பை, மாற்றத்தை உருவாக்குதல் என்ற வகையில் ஏற்படுத்தி, மாநில முதல்வர்களையும் இடம் பெறச் செய்துள்ளது.பிரதமர் நரேந்திர மோடி, உள்நாடு மற்றும் வெளிநாடு சுற்றுப்பயணங்களில், உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு, தொழில் வளர்ச்சி மற்றும் புதிய முதலீடுகள் குறித்து வலியுறுத்தி வருகிறார்.அதிக அளவில், நெடுஞ்சாலைகளை ஏற்படுத்துதல், சாலை மற்றும் ரயில் போக்குவரத்தில் பெரிய பாலங்கள் அமைத்தல், புல்லட் ரயில் இயக்குதல், கடலோரப் பகுதிகளின் உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துதல், புதிய மின் திட்டங்கள் ஏற்படுத்துதல் போன்ற மேம்பாட்டுத் திட்டங்கள் வரவுள்ளன.

100 'ஸ்மார்ட் சிட்டி':

பிரதமரின் மற்றொரு திட்டமான, 'மேக் இன் இந்தியா'வில், நாடு முழுவதும் புதிய தொழிற்சாலைகள் அமைக்கவும், இந்தியாவிலேயே அதிக அளவுக்கு பொருட்களை தயாரித்து ஏற்றுமதி செய்தல் போன்ற தொழில் வளர்ச்சித் திட்டங்களும் வரவுள்ளன. நாடு முழுவதும், 100 'ஸ்மார்ட் சிட்டி' உருவாக்க, மத்திய அமைச்சரவை ஒப்புதல் அளித்துள்ளது. இந்த பணிகளுக்கு அனைத்து வகை இன்ஜினியர்களும் தேவைப்படுகின்றனர். வழக்கத்தை விட அதிக அளவில் இன்ஜினியர்கள் தேவைப்படுவதால், வரும் ஆண்டுகளில், இன்ஜினியரிங் படிப்புகளுக்கும் அதிக கிராக்கி ஏற்படும் சூழல் உருவாகியுள்ளது. குறிப்பாக மெக்கானிக்கல், எலக்ட்ரிக்கல் மற்றும் சிவில் படிப்புகளில், மாணவர்கள் அதிக அளவில் சேருவர் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

25 லட்சம் பேர்: இதுகுறித்து, சென்னை இன்ஸ்டிடியூட் ஆப் டெக்னாலஜி நிறுவன சேர்மன்பி.ஸ்ரீராம் கூறியதாவது:மத்திய அரசின், 'மேக் இன் இந்தியா' மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டுத் திட்டங்களால், அடுத்த, 10 ஆண்டுகளில், 25 லட்சம் இன்ஜினியர்கள் தேவைப்படுவர். உற்பத்தி துறை, வடிவமைப்பு, உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு, ஆராய்ச்சி துறை, புதிய பொருட்கள் வடிவமைத்தல், தொழில்நுட்பக் கருவிகள் தயாரிப்பு என, பல துறைகள் வளர்ச்சி பெறும். இதுவரை பொறியியல் துறை வேண்டாமென்று ஓடியவர்கள் கூட, இதன் பக்கம் வர வேண்டிய நிலை ஏற்படும். தற்போது வரை, ஐ.டி., படித்த இன்ஜினியர்கள் மட்டுமே வெளிநாடு வேலை வாய்ப்புக்கு சென்றனர். இந்த நிலை மாறி, மற்ற இன்ஜினியர்களுக்கும் வெளிநாடுகளில் வேலைவாய்ப்பு அதிகரிக்கவுள்ளது. இவ்வாறு, அவர் கூறினார்.

புதிய முதலீட்டு திட்டங்கள்:

*ரயில்வே துறையில், அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில், 8.71 லட்சம் கோடி ரூபாய் புதிய முதலீடுகள் வர உள்ளன.

*ரிலையன்ஸ், எல் அண்ட் டி போன்ற தனியார் நிறுவனங்கள், தொழில்துறை மற்றும் ரியல் எஸ்டேட் துறையில், 10 ஆயிரம் கோடி ரூபாய் வரை முதலீடு செய்ய உள்ளன.

*கோல்கட்டா துறைமுகத்தில், 11,600 கோடி ரூபாய்க்கு, மத்திய அரசு புதிய திட்டங்களை கொண்டுவருகிறது.

*2.5 லட்சம் கோடி ரூபாய் அளவுக்கு வெளிநாட்டு முதலீடுகள், பல்வேறு துறைகளில் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 

*மின் துறையில், அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில், 16 லட்சம் கோடி ரூபாய்க்கு புதிய திட்டங்கள் ஏற்படுத்தப்படவுள்ளன.

மத்திய அரசின் திட்டங்களால், வெளிநாட்டு நிறுவனங்கள் அதிக தொழிற்சாலைகளை அமைக்கும். இதனால், இன்ஜினியர்களின் தேவையும் அதிகரித்து, வேலைவாய்ப்பு பெருகும். அதேநேரம், ஐ.ஐ.டி., அண்ணா பல்கலை போன்ற மத்திய, மாநில அரசின் உயர்கல்வி நிறுவனங்களில், அரசின் பொருட்செலவுடன் படிக்கும் பொறியியல் பட்டதாரிகளை, குறிப்பிட்ட ஆண்டுகளுக்கு வெளிநாடுகளுக்கு செல்லாமல், இந்தியாவில் பணியாற்ற கட்டுப்பாடு கொண்டு வர வேண்டும் 

பாலகுருசாமி,முன்னாள் துணைவேந்தர், அண்ணா பல்கலைக்கழகம்