20%க்கும் குறைவான பொறியியல் மாணவர்களே மென்பொருள் பணிக்கு தகுதி: ஆய்வறிக்கை

ஒவ்வொரு ஆண்டும் படித்து வெளிவரும் 6 லட்சம் பொறியியல் பட்டதாரிகளில், 20% அளவிற்கும் குறைவானவர்களே, மென்பொருள் பணிக்கு தகுதி வாய்ந்தவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்று ஒரு ஆய்வு தெரிவிக்கிறது.

பொறியியல் பட்டதாரிகளுக்கான  Aspiring Minds என்ற தேசிய வேலை வாய்ப்பு அறிக்கை இந்த தகவலை தெரிவிக்கிறது.

இந்த ஆய்வில் மேலும் கூறப்பட்டுள்ளதாவது: படித்து வெளிவரும் பொறியியல் பட்டதாரிகளில், வெறும் 18.43% பேர் மட்டுமே, மென்பொருள்(software) துறையில் பணி வாய்ப்புகளை பெறுகிறார்களாம்.

இந்தியாவெங்கும் பரந்து விரிந்துள்ள பொறியியல் கல்லூரிகளில், தேர்வு செய்யப்பட்ட 520க்கும் மேற்பட்ட கல்லூரிகளில் படித்து முடித்த 1.20 லட்சம் பொறியியல் பட்டதாரிகளிடம் ஆய்வுசெய்யப்பட்டு இந்த அறிக்கை வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இவர்கள் அனைவரும் கடந்த 2013ம் ஆண்டில் தங்களின் படிப்பை நிறைவு செய்தவர்கள்.

இந்த 1.20 லட்சம் பேரில், 91.82% பேருக்கு, புரோகிராமிங் மற்றும் அல்கோரிதம் திறமைகள் குறைவாகவும், 71.23% பேருக்கு, மென்திறன்கள் மற்றும் அறிவுத்திறன்கள் குறைவாகவும், 60% பேருக்கு துறைசார்ந்த அறிவு குறைவாகவும், 73.63% பேருக்கு ஆங்கிலம் பேசும் திறன் மற்றும் புரிந்துகொள்ளும் திறன் குறைவாகவும், 57.96% பேருக்கு பகுப்பாய்வு மற்றும் மதிப்பிடும் திறன்கள் குறைவாகவும் இருப்பதாக அந்த ஆய்வு விரிவாக தெரிவிக்கிறது.

பொறியியல் மாணவர்களுக்கான குறைந்த பணி வாய்ப்புகள் எனும் நிலை, நாட்டின் மோசமான கல்வித் தரத்தையும், பணி வழங்கும் நிறுவனங்களுக்கு உயர்திறன் கொண்ட பணியாளர்கள் தேவைப்படுவதையும் குறிக்கிறது. இதனால், நாட்டில் மிகப்பெரிய திறன் இடைவெளி ஏற்படுகிறது.

கார்பரேட் நிறுவனங்கள், ஒரு பட்டதாரியை பணியமர்த்தும்போது, அவர் தேவையான அடிப்படைத் திறன்களைப் பெற்றிருக்கிறாரா என்பதைத்தான் பார்க்கின்றன. பணியில் சேர்த்த பின்னர், அவருக்கு பெரியளவில் பயிற்சிக் கொடுக்க அவை விரும்புவதில்லை. எனவே, தேவைப்படக்கூடிய அடிப்படைத் திறன்களைக்கூட பெற்றிராத பட்டதாரிகள், ஆரம்ப நிலையிலேயே நிராகரிக்கப்படுகிறார்கள்.

இந்த அறிக்கையில் இன்னொரு முக்கிய அம்சமும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. நிறுவனங்கள், தங்களுக்கான ஊழியர்களை தேர்வுசெய்கையில், எது புகழ்வாய்ந்த கல்லூரி அல்லது கல்வி நிறுவனம் என்பதைப் பார்த்து, அந்தக் கல்லூரிகள் அல்லது கல்வி நிறுவனத்தை மட்டுமே நாடிச் செல்கின்றன.

இதனால், அந்தளவுக்கு பெயர் பெற்றிராத, பல சாதாரண கல்வி நிறுவனங்களில் படிக்கும் பல திறமையான மாணவர்களை அந்த நிறுவனங்கள் இழந்து விடுகின்றன. இது நமது சமூகத்தின் ஒரு போக்காக உள்ளது. இதன்மூலம், சுமார் 70% மனித ஆற்றல் இழக்கப்படுவதாக அந்த ஆய்வு தெரிவிக்கிறது.

Resume Shortlist செய்யப்படும்போதே, ஒரு விண்ணப்பதாரர் படித்த கல்வி நிறுவனத்தின் brand -க்குதான் முக்கியத்துவம் தரப்படுகிறது. அந்தளவுக்கு பெயர் தெரியாத கல்லூரியில் படித்த ஒரு பட்டதாரியின் விண்ணப்பம், அடிப்படை நிலையிலேயே நிராகரிக்கப்பட்டு விடுகிறது.

இதன்மூலம், ஒரு பிரபலமடையாத கல்லூரியில் படித்த ஒரு மாணவர், தனது பணிக்குத் தேவையான அடிப்படைத் திறன்கள், துறை அறிவு மற்றும் மொழியறிவு ஆகியவற்றை சரியான அளவில் பெற்றிருந்தாலும்கூட, அவர் தனக்கான முக்கியத்துவத்தை இழக்கிறார்.

அவரால், விரும்பிய நிறுவனத்தில் பணியைப் பெற முடிவதில்லை. அப்படியே, அவருக்கு பணி வாய்ப்பு சில நிறுவனங்களில் கிடைத்தாலும், அவர் பெறும் சம்பளம், பெயர்பெற்ற கல்லூரியில் படித்த பட்டதாரிகள் பெறும் சம்பளத்தைவிட குறைவாகவே அமைகிறது. இதுதான் உண்மை நிலை. இவ்வாறு அந்த அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ளது.

நன்றி தினமலர் 

முன்னுதாரணமான முடிவு!

இன்று நாடு தழுவிய அளவில் எல்லா அலுவலகங்களும் எதிர்கொள்ளும் மிகப்பெரும் பிரச்னை- பணிக்கு மது அருந்தி விட்டு வரும் ஊழியர்கள். இதை எவ்வாறு தடுப்பது, அவர்கள் மீது என்ன நடவடிக்கை எடுப்பது என்று பலரும் தயங்கிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் ரயில்வே நிர்வாகம் துணிந்து புதிய கொள்கை முடிவு ஒன்றை மேற்கொண்டுள்ளது.

அதிகாரிகள் மற்றும் ரயில்வே சார்ந்த அமைப்புகளின் கருத்துக்கேட்புக்காக அனுப்பப்பட்டுள்ள இந்த கொள்கை முடிவின்படி, பணிக்கு வரும்போது ரயில்வே ஊழியர் அனைவரும் வாய்ஊது சோதனைக்கு (பிரீத் அனலைசர்) உட்பட்டாக வேண்டும்.

ரயில்ஓட்டுநர், ரயில்நிலைய அதிகாரி, சமிக்ஞைகள் மாற்றும் ஊழியர் போன்ற முக்கியமான, விபத்தில்லா சேவைக்கு அடிப்படையான ஊழியர்கள் இந்த சோதனைக்கு கட்டாயமாக உட்பட்டாக வேண்டும். இவர்களைத் தவிர, பாதுகாப்பான பயணத்துடன் தொடர்பு இல்லாத டிக்கெட் பரிசோதகர் போன்ற பணியாளர்களும், ரயில்வேயின் "மரியாதை மற்றும் கெளரவம் காக்க' இந்தச் சோதனைக்கு ஆட்பட்டாக வேண்டும் என்கிறது அக் கொள்கை முடிவு.

பாதுகாப்பான பயணத்துடன் தொடர்புடைய ரயில்வே ஊழியர், சமிக்ஞை தரும் ஊழியர் போன்றோர் ரத்தத்தில் 100 மில்லி லிட்டருக்கு 10 மில்லிகிராம் மது இருக்குமேயானால் அவர் பணிபுரிய அனுமதிக்கப்பட மாட்டார். இந்த அளவு 21 மில்லிகிராமுக்கு அதிகமாக இருப்பின் அவர் பணிநீக்கம் செய்யப்படுவார் என்கிறது புதிய கொள்கை முடிவு.

இரண்டாவது முடிவுக்கு தொழிற்சங்கங்கள் ஒப்புக்கொள்ளாது என்பதை இப்போதே சொல்லிவிடலாம். அவரை பணியிடை நீக்கம், அல்லது விடுப்பில் செல்லுமாறு சொல்வதே சரி என்று எதிர்ப்பு தெரிவிப்பார்கள். தொழிற்சங்கங்களுக்குப் பொதுமக்களின் பாதுகாப்பை விட அவர்களுக்கு சந்தா வழங்கும் ஊழியர்களின் நலன்தான் முக்கியம். தொழிற்சங்கங்கள் எதிர்த்தாலும் நிச்சயமாக, வாய்ஊது சோதனை என்பது ரயில்வே துறையில் அறிமுகம் செய்யப்பட்டாக வேண்டும் என்பது காலத்தின் கட்டாயம்.

ஒரு ரயில் பெட்டியிலோ அல்லது பேருந்திலோ ஒரு குடிகாரர் சக பயணிகளுக்கு தொல்லையாக மாறுகிறார் எனும்போது, அவரை இறக்கிவிட டிக்கெட் பரிசோதகர், பேருந்து நடத்துநர் ஆகியோருக்கு அதிகாரம் உள்ளது. பயணிகளுக்கு ஒரு நியாயம், பயணிகளின் உயிருக்கு பொறுப்பேற்று பணியாற்ற வேண்டியவர்களுக்கு ஒரு நியாயமா? மக்களின் பாதுகாப்பான பயணத்திற்கு உத்தரவாதம் அளிக்க வேண்டியவர்கள் மது அருந்தினால் அவர்கள் பணிநீக்கம் செய்யப்படுவதுதானே முறை?

அண்மையில், மும்பை அருகே ஓடும் ரயிலிலிருந்து டிக்கெட் பரிசோதகரால் தள்ளிவிடப்பட்டதில் ஒரு பெண்மணி கீழே விழுந்து இறந்தார். இந்த சம்பவத்தின்போது அந்த டிக்கெட் பரிசோதகர் மதுபோதையில் இருந்தார் என்கின்றன செய்திகள்.

சென்ற ஆண்டு பிளஸ்2 தேர்வு எழுதிய மாணவர்களின் விடைத்தாள் விருத்தாசலம் ரயில் தண்டவாளத்தில் சிதறிக்கிடந்தன.

இதற்கு, பணியாற்றிய ஊழியர்கள் போதையில் அந்த விடைத்தாள் கட்டுகளை கையாண்ட விதம்தான் காரணம்.

இந்திய ரயில்வே துறையில் விபத்துக் காலத்தில், தொடர்புடைய என்ஜின் டிரைவரை மட்டுமே ரத்தத்தில் மதுஅளவுச் சோதனைக்கு உட்படுத்தும் நிலைமை இருந்து வருகிறது. விபத்து நடந்தபிறகு இச்சோதனையால் என்ன பயன்? முதலிலேயே நடத்துவது என்கிற முடிவுக்கு ரயில்வே வந்திருப்பது பாராட்டுக்குரியது.

முதல் கட்டமாக, ரயில்வேயில் மட்டுமல்லாமல் பொதுமக்களின் பாதுகாப்பு சார்ந்த அனைத்துத் துறைகளிலும் இத்தகைய மதுஅளவுச் சோதனை கட்டாயமாக்கப்பட வேண்டும். போக்குவரத்துத் துறையில் இது மிகமிக அவசியமானது.

சாலை விபத்துகளில் 99 விழுக்காடு மது அருந்திவிட்டு வாகனம் ஓட்டுவதாலும் செல்போன் பேசிக்கொண்டு வண்டி ஓட்டுவதாலும்தான் ஏற்படுகின்றன. விபத்து நடந்த பிறகு, ஓட்டுநர் மது அருந்தியிருக்கவில்லை என்று பொய்ச்சான்று காப்பீடு காரணங்களுக்காக பல ஆயிரம் ரூபாய் லஞ்சம் கொடுத்து பெறப்படுகிறது. ஆகையால், பெரும்பாலான விபத்துகளில் மது அருந்தியிருந்தார் என்கிற பதிவு இல்லாமலே போகிறது.

அரசே மதுபான விற்பனையில் ஈடுபட்டிருக்கும் நிலையில் பொதுமக்களின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதும் அரசின் கடமை. ரயில்வே எடுக்க இருக்கும் இந்த நல்ல முடிவு, மக்களின் பாதுகாப்புடன் தொடர்புடைய காவல்துறை உள்ளிட்ட அனைத்து அலுவலகங்களிலும் நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும். இது காலத்தின் கட்டாயம். இந்த முடிவுகளில் கடுமையான தண்டனை இருப்பதை தொழிலாளர்கள் நலன் என்ற பெயரில் யாரும் தடை செய்ய முற்படுதல் கூடாது. இந்த முடிவை எதிர்ப்பவர்கள் யாராக இருந்தாலும் அவர்கள் வெகு ஜன விரோதிகள்.

நன்றி தினமணி 

பொறியியல் கவுன்சிலிங் வழிகாட்டி.... படித்துவிட்டு பகிருங்கள் :

பொறியியல் கவுன்சிலிங் வரும் மாணவர்கள் மற்றும் பெற்றோர்களுக்கு வாழ்த்துகள் . மிக மிக எளிமையாக பொறியியல் கவுன்சிலிங்கில் கல்லூரிகளை தேர்வு செய்ய முடியும். உங்களுக்கு வந்திருக்கும் பொறியியல் கவுன்சிலிங் அழைப்பு கடிதத்தின் நகலை எடுத்துக்கொண்டு வந்தால் பயணம் செய்யும் சென்னை மாநகராட்சி பேருந்தில் கட்டணச்சலுகை உண்டு. ஆகவே, முன்னமே அழைப்பு கடிதத்தின் நகலை எடுத்து வாருங்கள்.

இச்சலுகையைப் பெற கவுன்சிலிங்கில் கலந்துகொள்ள அழைக்கும் கடிதத்தைப் பேருந்து நடத்துனரிடம் காண்பிக்க வேண்டும். தவறாமல், அழைப்புக் கடிதத்தின் நகல்களை முன்கூட்டியே எடுத்து வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

Counseling Tips : மதிப்பெண் பட்டியல், சாதி சான்றிதழ், இருப்பிடச் சான்றிதழ் ஆகியவற்றின் ஒரிஜினல்களை கொண்டு வாருங்கள். அண்ணா பல்கலைக்கழக வளாகத்துக்குள், கவுன்சிலிங் நடப்பதற்கு இரண்டு மணிநேரம் முன்னமே வந்துவிடுங்கள். அண்ணா பல்கலைக்கழகத்துக்குள் நுழைந்ததும் அங்கிருக்கும் வங்கி கவுண்டர்களில் உங்களின் அழைப்புக் கடிதத்தை காட்டி, ரூ.5 ஆயிரம் கட்ட வேண்டும். நீங்கள் எஸ்.சி. அல்லது எஸ்.டி. மாணவராக இருந்தால், ரூ.1000 கட்டினால் போதுமானது. இதைக்கட்டியதும் ஒரு ரசீதை எண்ணோடு தருவார்கள். நீங்கள் அங்கிருக்கும் டிஸ்ப்ளே அரங்கில் ஒவ்வொரு கல்லூரியில் உள்ள காலி இடங்கள் தொடர்ந்து பெரிய திரைகளில் வந்து கொண்டிருக்கும். அதைப் பார்த்து, அதற்கேற்ப கல்லூரிகளை தெரிவு செய்து கொள்ளலாம். முன்னதாகவே, குறைந்தபட்சம் மூன்று கல்லூரிகளை, அதுவும் அவற்றுக்கான எண்ணோடு (விண்ணப்பம் பெற்றபொழுது கொடுக்கப்பட்ட புத்தகத்தில் அந்த எண் இருக்கும்) குறித்துக்கொண்டு வாருங்கள். உங்களுக்கான கவுன்சிலிங் நேரத்துக்கு முன்னமே நீங்கள் வரிசையில் நிற்குமாறு அறிவுறுத்தப்படுவீர்கள். மாணவர் உடன் ஒரே ஒரு நபர் (பெற்றோர் அல்லது காப்பாளர்) மட்டுமே கூட செல்ல இயலும். உள்ளே சென்றதும் கொஞ்ச நேரம் காத்திருப்பீர்கள். உங்களிடம் ஒரு சிறிய படிவம் கொடுக்கப்பட்டு இருக்கும். அதில் பெயர், விண்ணப்ப எண் முதலிய விவரங்களைப் பூர்த்தி செய்து வைத்திருங்கள். மூன்று கல்லூரிகளும் கேட்கப்பட்டு இருக்கும். அதை கவுன்சிலிங் அறைக்குள் போனபிறகு பூர்த்தி செய்து கொள்ளலாம். உங்களை உள்ளே அழைத்ததும் கவுன்சிலிங் அறைக்குள் செல்லலாம். முதலில் சான்றிதழ்களை சரிபார்ப்பார்கள். ஒரிஜினல்களை காட்ட வேண்டும்; சரிப்பார்த்து முடிந்ததும் ஒரிஜினல்களை கட்டாயம் வாங்கிக்கொள்ளுங்கள். அதற்குப் பிறகு கணினி முன் போய் உட்காருவீர்கள். துறை அல்லது கல்லூரி சொன்னால் அதில் காலியாக உள்ள இடங்களை சொல்வார்கள். இப்படி மூன்று சாய்ஸ்களை நீங்கள் தரவேண்டும். (கல்லூரி பெயரில் கவனமாக இருங்கள். ஒரே பெயரில் எண்ணற்ற கல்லூரிகள் இருக்கின்றன. கல்லூரி குறியீட்டு எண் இங்குதான் பயன்படும்). நீங்கள் கேட்ட துறை இருக்கிறது என்றால் பச்சை விளக்கு எரியும். நீங்கள் அத்துறையை எடுத்து கொள்ளலாம். சிவப்பு எரிந்தால் அத்துறை இடங்கள் பூர்த்தி ஆகிவிட்டன என்று அர்த்தம். ஒருவேளை மஞ்சள் எரிந்தால் உங்களுக்கு முன்னர் இருக்கும் மாணவர் எடுக்கும் சீட்டுக்கு ஏற்ப உங்களுக்கு அவ்விடம் கிடைக்கலாம். அதுவரை காத்திருங்கள் என்று அர்த்தம். கல்லூரியை தெரிவு செய்ததும், உங்களிடம் அந்தக் கல்லூரிதானா என்று வழிகாட்டும் நபர் உறுதி செய்துவிட்டு உங்களை மேலே அனுப்புவார். அங்கே உங்களுக்கு அந்தக் கல்லூரி கிடைத்ததற்கான உத்தரவை தருவார்கள். அதைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள். கூடவே நீங்கள் தேர்வு செய்த கல்லூரியில் கட்ட வேண்டிய மீத தொகைக்கான வங்கி சலானை தருவார்கள். அதையும் வாங்கிக்கொள்ளுங்கள். குறிப்பிட்டு இருக்கும் தேதிக்கு ஏற்ப மீதிப் பணத்தை கட்ட வேண்டும். இவ்வளவுதான் கவுன்சிலிங். பின்குறிப்புகள்: ஒரு வேளை அழைப்புக் கடிதம் வராமல் போயிருந்தாலும் சிக்கலில்லை. உங்கள் கவுன்சிலிங் நாள் என்று என்று அறிந்துகொண்டு ஒரு மணி நேரம் முன்னரே வந்துவிடுங்கள். என்கொயரி பிரிவுக்கு போய் உங்கள் விண்ணப்ப எண்ணை சொன்னால் உங்களுக்கான அழைப்பு கடிதத்தை தந்து விடுவார்கள். குறிப்பிட்ட தினத்தன்று கவுன்சிலிங் வரமுடியாமல் போனால், அடுத்த செஷனில் கலந்துகொள்ள முடியும். எனினும் அப்பொழுது உள்ள இடங்களில் இருந்தே தெரிவு செய்ய முடியும். முழுக்க முழுக்க வெளிப்படையாக நடக்கும் இந்த கவுன்சிலிங்கில் சீட் வாங்கித் தருகிறேன் என்று யாராவது பணம் கேட்டால் நம்பவே நம்பாதீர்கள். உங்களின் மதிப்பெண்ணுக்கு உரிய சீட் கண்டிப்பாக கிடைக்கும்.   கல்லூரிகளைத் தேர்வு செய்யும்போது மாணவர்கள் கவனிக்க வேண்டிய விஷயங்கள்: முறையான அங்கீகாரம்!  காற்றோட்டமான வகுப்பறைகள், நல்ல முறையில் இயங்கும் பரிசோதனைக் கூடங்கள், நூலகங்கள், விடுதி வசதிகள், விளையாட்டு மைதானங்கள் போன்ற அடிப்படைக் கட்டுமானங்கள் நல்ல முறையில் இருக்கின்றனவா எனக் கவனித்தல்.  பேராசிரியர்களின் படிப்பு, அனுபவம் ஆகியவை. கல்லூரி அமைந்திருக்கும் இடத்தில் போக்குவரத்து வசதிகள், மருத்துவமனைகள் போன்றவை.  படிப்பு முடிந்ததும் சிறந்த ப்ளேஸ்மென்ட் வசதிகள் செய்து கொடுக்கப்படுகின்றனவா என ஆராய்தல்.  பிடித்த பாடத்தை, பிடித்த கல்லூரியில் படிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை எல்லோருக்கும் இருக்கும். பல சமயங்களில் பிடித்த பாடம் கிடைக்கும். ஆனால், விரும்பிய கல்லூரியாக இருக்காது. இல்லையென்றால், விரும்பிய கல்லூரி கிடைக்கும். ஆனால், பிடித்த பாடத்தில் இடம் கிடைக்காது. இதுபோன்ற சமயத்தில், எது நமக்குக் கிடைக்கிறதோ அதை நாம் விரும்பிப் படிக்க வேண்டும்.  நான்கு ஆண்டுகள் கடினமாக உழைத்துப் படித்தால், 40 ஆண்டுகள் மகிழ்ச்சியாக வாழலாம். ஆகவே, என்ன பாடம், எந்தக் கல்லூரியில் கிடைத்தாலும், அதை விரும்பிப் படியுங்கள். மாணவர்கள் கவனிக்க வேண்டிய ஒரே விஷயம், சிறந்த முறையில் அடிப்படை வசதிகள்கொண்ட கல்லூரியாக இருக்கிறதா என்பதுதான்! - பூ.கொ.சரவணன் நன்றி ஆனந்த விகடன்

பெயரில்தான் எல்லாம் இருக்கிறது

'பெயரில் என்ன இருக்கிறது?' என்று கேட்டார் ஆங்கில எழுத்தாளர் ஷேக்ஸ்பியர். ஆனால் பலரும் பெயரில்தான் எல்லாமே இருக்கிறது என்பதுபோல் குழந்தை பிறப்பதற்கு முன்பே என்ன பெயர் வைக்கலாம் என்று வீட்டில் பட்டிமன்றமே நடத்துகிறார்கள்.

ஒரு காலத்தில் குழந்தைக்கு ஏதாவது ஒரு தெய்வத்தின் பெயரையோ, அக்குழந்தையின் தாத்தா அல்லது பாட்டியின் பெயரையோ சூட்டுவது வழக்கமாக இருந்தது. ஆனால் பெரியவர்களின் பெயரைச் சூட்டினால் குழந்தையை பெயர் சொல்லிக் கூப்பிட முடியாது, திட்ட முடியாது என்பதனால் பேபி, பாப்பா, அம்பி என்றெல்லாம் செல்லப் பெயரிட்டு, பிறகு அந்தப் பெயரே நிலைத்து விடுவதும் உண்டு.

அந்தந்தக் காலகட்டத்தில் பிரபலமாக இருந்த திரைப்பட நடிகர், நடிகைகளின் பெயர்கள் சூட்டப்பட்ட காலமும் ஒன்று உண்டு. இப்பொழுது இருக்கவே இருக்கிறது இணையதளம். வலை வீசி நல்ல பெயரைத் தேடிக்கொள்ளலாம். ஆனால் என்னதான் கஷ்டப்பட்டு பெற்றோர் குழந்தைகளுக்குப் பெயர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து வைத்தாலும் அவர்கள் பெரியவர்களான பிறகு, தங்களுக்கு பெற்றோர் சூட்டிய பெயர் பிடிக்கவில்லை என்று கூறுகிறார்கள்.

நியூமராலஜியில் நம்பிக்கை உள்ளவர்கள் பெயர்களின் "ஸ்பெல்லிங்' ராசியானதாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் கவனமாக இருப்பார்கள். சீக்கிய மதத்தைச் சார்ந்தவர்களைப் பொருத்தவரையில் ஆண், பெண் இரு பாலருக்குமே ஒரே மாதிரியான பெயர்களே சூட்டப்படுகின்றன. பெண்ணென்றால் அத்துடன் கெளர் என்ற வார்த்தையும் ஆண் என்றால் சிங் என்ற சொல்லும் இணைக்கப்படும்.

இதற்கான காரணம், சீக்கியர்கள் குழந்தைக்கு வைக்க வேண்டிய பெயரைத் தங்களது புனித நூலான குருகிரந்த சாகிப்பிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். கண்ணை மூடிக்கொண்டு அந்த நூலைத் திறந்து தாங்கள் கை வைக்கும் இடத்தில் எந்தப் பெயர் உள்ளதோ அந்தப் பெயரையே தெய்வத்தின் ஆணையாக ஏற்றுக் கொண்டு தங்கள் குழந்தைக்குச் சூட்டி விடுவார்கள்.

பொதுவாக, திருமணத்திற்குப் பிறகு பல மாற்றங்களை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் பெண்களுக்கு உண்டு. சில பெண்கள் விஷயத்தில் புகுந்த வீட்டினர் பெண்ணின் பெயர் பிடிக்கவில்லை என்று சொல்லி பெயரை மாற்றிக் கொள்ளுமாறு வற்புறுத்துவார்கள்.

திருமணத்திற்குப் பிறகு பெண்கள் தங்கள் பெயருடன் கணவனின் பெயரை இணைத்துக் கொள்வது காலம் காலமாகத் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு வழக்கம். ஆனால் இன்றைய சூழ்நிலையில் இது சில பெண்களுக்கு மிகப் பெரிய அடையாளப் பிரச்னையை உருவாக்குகிறது.

ஒரு பெண் திருமணத்திற்கு முன்பே ஒரு சிறந்த பாடகியாகவோ, எழுத்தாளராகவோ, ஆராய்ச்சியாளராகவோ தங்களுடைய கன்னிப் பருவப் பெயரிலேயே பிரபலமாகி இருக்கலாம். திருமணத்திற்குப் பிறகு கணவனின் பெயரை இணைத்துக் கொள்வதால் இவரேதான் அவர் என்று பலருக்குப் புரியாது.

சமீப காலத்தில் இந்தப் பிரச்னைக்கு ஒரு புதிய தீர்வு கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. தங்களுடைய பெயருடன் தந்தையின் பெயர், கணவனின் பெயர் இரண்டையுமே இணைத்துக் கொள்ள ஆரம்பித்து விட்டார்கள். இதற்கு சமீபத்திய உதாரணம், பிரியங்கா காந்தி வதேரா, ஐஸ்வர்யா ராய் பச்சன், செளந்தர்யா ரஜினிகாந்த் அஸ்வின் போன்றோர். இன்றைய தலைமுறைப் பெண்கள் கணவனை பெயர் சொல்லி அழைக்கிறார்கள். அல்லது செல்லப் பெயரிட்டு காதல் மொழி பேசுகிறார்கள். ஆனால் அந்தக் காலத்துப் பெண்கள் கணவன் பெயரை உச்சரிக்கக்கூட மாட்டார்கள்.

கணவனின் பெயர் உள்ள யாரையாவது பற்றிக் குறிப்பிட வேண்டுமென்றால்கூட, "நான் அந்தப் பெயரைச் சொல்ல மாட்டேனே', "அவர் வந்திருக்கிறார்' என்று சுற்றி வளைத்துச் சொல்வதைப் புரிந்து கொள்வதற்குள் நமக்குத் தலையைச் சுற்றும்.

வட இந்தியாவில், குறிப்பாக, உத்தரப் பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த குடும்பங்களில் ஆண்கள் தங்களது மனைவியைப் பெயர் சொல்லிக் கூப்பிடமாட்டார்கள் "ஆஷா கீ மா', "முன்னா கீ மா' என்று தங்களது மூத்த குழந்தைகளின் பெயரைச் சொல்லி "அவனுடைய அம்மா', "அவளுடைய அம்மா' என்றுதான் அழைப்பார்கள். இவர்களெல்லாம் குழந்தை பிறப்பதற்கு முன்பாகவோ அல்லது குழந்தையே இல்லையென்றால் எப்படி அழைப்பார்கள் என்பது தெரியவில்லை.

இன்றும் இந்த நாட்டில் எத்தனையோ குடும்பப் பெண்கள் தங்களுடைய பெயரே வெளி உலகிற்குத் தெரியாத நிலையில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். "முத்துசாமி வீட்டம்மா', "ஆறுமுகம் பெஞ்சாதி', "சுப்பையா சம்சாரம்' போன்று கணவனின் பெயரை வைத்தே அறியப்படும், அழைக்கப்படும், அடையாளப்படுத்தப்படும் அளவிற்கு தங்கள் சொந்தப் பெயரை மட்டுமல்ல, தங்களின் சுயத்தையே இழந்து போய் நிற்கிறார்கள் இந்தப் பெண்மணிகள்.

Thanks dinamani